Gazowa pułapka: Atak na Iran to wyrok dla polskiej gospodarki i dowód na porażkę naszej strategii energetycznej.

Gazowa pułapka: Atak na Iran to wyrok dla polskiej gospodarki i dowód na porażkę naszej strategii energetycznej.

​Świat stanął w obliczu potężnego wstrząsu, a rynki finansowe zareagowały z brutalną przewidywalnością. Eskalacja konfliktu w Zatoce Perskiej to nie tylko odległe nagłówki w serwisach informacyjnych, ale bezpośrednie uderzenie w fundamenty polskiego bezpieczeństwa finansowego. Ekonomiści biją na alarm, ponieważ destabilizacja regionu odpowiedzialnego za niemal jedną piątą światowego transportu węglowodorów oznacza natychmiastowy paraliż cenowy. Kluczowym pytaniem nie jest już to, czy ceny wzrosną, lecz jak głęboko polskie rodziny odczują skutki odcięcia strategicznych szlaków przez Cieśninę Ormuz. W tym krytycznym momencie wychodzi na jaw tragiczna w skutkach krótkowzroczność polskiej polityki energetycznej, która z uporem godnym lepszej sprawy wpycha nas w ślepy zaułek uzależnienia od surowców zewnętrznych.

​Polska dokonała wyboru, który w dobie globalnego pożaru jawi się jako gospodarczy autyzm. Masowe wygaszanie elektrowni węglowych i zastępowanie ich blokami gazowymi to nie jest nowoczesna transformacja, lecz dobrowolne oddanie suwerenności w ręce geopolitycznych graczy. Podczas gdy węgiel, mimo swojej fatalnej reputacji, pozostaje surowcem, nad którym mamy fizyczną kontrolę na własnym terytorium, gaz jest paliwem kapryśnym i skrajnie podatnym na każdy wystrzał karabinowy na Bliskim Wschodzie. Budowanie strategii przetrwania państwa w oparciu o błękitne paliwo w momencie, gdy główne zawory tego świata znajdują się w strefie wojny, jest przejawem skrajnej lekkomyślności. Zamiast obiecanego bezpieczeństwa, otrzymujemy system, w którym cena prądu w polskim domu zależy od nastrojów ajatollahów i drożności morskich przesmyków, co w dobie kryzysu jest prostym przepisem na ekonomiczną eutanazję.

​Konsekwencje tej gazowej obsesji będą dewastujące i wielowarstwowe. Drastyczny wzrost kosztów produkcji błyskawicznie przełoży się na utratę konkurencyjności polskich firm, a inflacja surowcowa dobije portfele obywateli przy sklepowych kasach i na stacjach benzynowych. Ryzykujemy nie tylko drożyznę, ale realną groźbę blackoutu, jeśli łańcuchy logistyczne zostaną trwale przerwane, a my zostaniemy z nowoczesnymi elektrowniami, które nie mają czym palić. Gaz, który miał być rzekomym pomostem do czystej energii, stał się naszą największą słabością i pętlą na szyi gospodarki. Dzisiaj, patrząc na płonący Bliski Wschód, widać wyraźnie, że Polska dała się zapędzić w kozi róg, zamieniając trudną niezależność węglową na iluzoryczny i zabójczo drogi gazowy spokój, za który przyjdzie nam teraz zapłacić najwyższą cenę.

#NieoPolityce