Sztuka niepłacenia za prąd, czyli zapałka jako fundament innowacji
Sztuka niepłacenia za prąd, czyli zapałka jako fundament innowacji
Zdałem sobie sprawę, że nasza cywilizacja zatoczyła pełne koło.
Jakiś czas temu wchodziliśmy dumno w XXI wiek z pieśnią na ustach: sztuczna inteligencja, autonomia, robotyzacja, chmury obliczeniowe i autonomiczne kosiarki do trawy.
Dziś... stojąc w kuchni o godzinie 16:15 z niepotrzebnie zapaloną żarówką, człowiek czuje się jak inwestor, który właśnie postawił cały majątek na niesprawdzony token kryptowalutowy.
Wszyscy zadają sobie jedno fundamentalne pytanie: jak polski przedsiębiorca ma konkurować z potentatem z Azji?
Odpowiedź jest prosta – nie ma.
W Azji pan Zhang włącza w swojej fabryce piec indukcyjny o mocy małego miasteczka, płaci za prąd z taniego węgla cenę czysto symboliczną i pije ciepłą herbatę.
W tym samym czasie pan Janusz z Radomia stoi przed swoim zakładem produkcyjnym i oblicza na kalkulatorze napędzanym baterią słoneczną, czy uruchomienie spawarki na kwadrans nie spowoduje u niego automatycznej upadłości układowej.
System ETS miał zmuszać nas do bycia „eko”, ale w praktyce zmusza nas głównie do bycia ekwilibrystami.
Produkcja w Europie powoli staje się ekskluzywnym hobby dla najbogatszych. Niedługo na metkach ubrań zamiast „100% Bawełna” będziemy czytać: „Wyprodukowano z użyciem energii elektrycznej w godzinach poza szczytem – edycja limitowana”.
Najbardziej bawi mnie jednak koncepcja „ujednolicania szans”.
Próbujemy nakładać cła klimatyczne, pisać dyrektywy, debatować na szczytach i tworzyć gigantyczne programy wsparcia.
A Azja? Azja po prostu kopie węgiel, spala go w piecu i wysyła nam kontenery pełne tanich paneli fotowoltaicznych, żebyśmy mieli z czego zasilać nasze czajniki, gdy nagle przestanie wiać. To jest majstersztyk geopolityczny – sprzedawać komuś żagiel, wiedząc, że i tak mieszka w piwnicy.
Ale nie traćmy ducha! Polak potrafi.
Jeśli energia będzie drożeć w tym tempie, wkrótce będziemy liderami całkiem nowej dziedziny gospodarki: reindustrializacji manualnej.
Zamiast serwerowni AI stworzymy sieci wykwalifikowanych abakusistów z liczydłami. Zamiast elektrycznych wózków widłowych – systemy dźwigni i krążków znane jeszcze z czasów budowy piramid.
Wreszcie będziemy całkowicie niezależni od giełdy energii.
A kiedy inwestorzy z całego świata zapytają nas, jak osiągnęliśmy tak niesamowitą stabilność kosztową, odpowiemy z dumą:
„Wystarczyło wyłączyć prąd i przestać gotować wodę po piętnastej”.
#NieoPolityce Rafała Niezgody