Skok na unijną kasę, czyli jak Komisja Europejska robi finansowy szpagat

Wyobraźcie sobie taką sytuację: siedzicie sobie wygodnie w fotelu ministra finansów, z nieba kapią Wam miliardy z unijnych uprawnień do emisji CO2 (system ETS), a Wy z uśmiechem na ustach wydajecie z tego na realną ekologię całe... 5%. Reszta? Idzie na łatanie budżetowych dziur, premie, nowe chodniki czy inne „bieżące, niezwykle pilne wydatki”. Żyć nie umierać!

I nagle w piątek wchodzi ona – cała na zielono – szefowa Komisji Europejskiej, Ursula von der Leyen (przez złośliwych zwana Vordelaien). Wchodzi i mówi: „Koniec imprezy, panowie. Zmieniamy zasady gry”.

Z 5% na 50% – Brukselska matematyka na sterydach

Komisja Europejska uznała, że dotychczasowe podejście państw członkowskich do ekologii to były zwykłe żarty. Skoro rządy na dekarbonizację przeznaczały dotąd marne grosze, Bruksela postanowiła dokręcić śrubę tak mocno, że aż wszystkim pospadały ekologiczne klapki z oczu.

Nowa propozycja to absolutny hit: minimum 50% przychodów z aukcji ETS ma iść prosto i bezdyskusyjnie w zieloną transformację. Urzędnicy w Brukseli chyba stwierdzili, że tradycyjne wyciąganie ręki po te pieniądze to już przeżytek. Tym razem Komisja postanowiła wjechać w krajowe budżety... obiema nogami i to w pełnym szpagacie!

Krótki poradnik: Jak to działało, a jak będzie działać?

- Jak było do tej pory: Państwo sprzedaje prawa do emisji CO2 -> Kasa leci do wspólnego worka -> Minister finansów łata budżet i kupuje limuzyny. Realna dekarbonizacja? „Eee tam, da się te 5% na posadzenie paprotek w urzędzie i jakoś to będzie”.
- Jak ma być teraz: Państwo sprzedaje prawa do emisji CO2 -> Ursula osobiście patrzy na paragony -> Połowa kasy idzie ściśle na kable, transformatory i wiatraki. Minister finansów płacze w kącie, bo skończyło się darmowe kieszonkowe.

Nieoficjalne doniesienia: Ministrowie finansów w całej Europie podobno masowo sprawdzają teraz w słownikach definicję słowa „dekarbonizacja”, żeby dowiedzieć się, na co właściwie muszą wydać te uciekające z budżetu miliardy.

Unia wrzuca wyższy bieg (i to z buta)

Trzeba przyznać, że Bruksela nie bawi się już w dyplomatyczne podchody i pukanie do drzwi. To jest klasyczne wejście z ościeżnicą. Z perspektywy unijnych komisarzy plan jest prosty: skoro kopcicie, to płacicie, ale tak, żeby bolało – i żeby te pieniądze faktycznie pracowały na czystsze powietrze, a nie na kreatywną księgowość lokalnych rządów.

Czy Unia już przesadza? Dla ministrów finansów, którym właśnie odcięto jedno z najprzyjemniejszych źródeł gotówki, na pewno. Jedno jest pewne – w grze o zielone jutro Bruksela właśnie postawiła twarde warunki. I to dosłownie obiema nogami!

#NieoPolityce

Udostępnij wpis