Kraina Szczęśliwości, Czyli Polityczny Sen Letniej Nocy

​Zamknij oczy, weź głęboki oddech i zanurz się w krainie czystej politycznej utopii, gdzie prawa ekonomii, logiki oraz zdrowego rozsądku zostają zawieszone w imię wyższego, sennego dobra. W tej alternatywnej rzeczywistości, rozciągającej się tuż pod powiekami zmęczonego obywatela, codzienne troski znikają z prędkością światła. Nie ma tu miejsca na inflację, drożyznę, stres czy biurokratyczny paraliż, ponieważ cała machina państwowa została przeprojektowana przez pryzmat czystego, niczym niezmąconego optymizmu.

​Wszystko to dzieje się za sprawą niesamowitej magii, w której centralną postać odgrywa pani minister, dzierżąca w dłoniach potężną, lśniącą różdżkę. Wystarczy jedno jej subtelne machnięcie, aby polskie stacje benzynowe rozbłysły radosnymi neonami z upragnioną ceną: paliwo po 5,19 zł za litr. Tankowanie staje się wówczas czystą przyjemnością, a portfel zamiast chudnąć, w magiczny sposób grubieje. Równocześnie kwota wolna od podatku osiąga tak astronomiczne wartości, że Urząd Skarbowy zamiast wezwań do zapłaty zaczyna rozsyłać obywatelom listy z przeprosinami i zaproszeniami na darmowy relaks w sanatorium. Co więcej, opieka medyczna funkcjonuje na stuprocentowych obrotach, całkowicie ignorując pojęcia takie jak kolejki, limity czy braki kadrowe – specjalista przyjmuje pacjenta natychmiast, a recepty realizowane są z uśmiechem.

​Jak mogło dojść do tak perfekcyjnego zarządzania? Odpowiedź kryje się w potężnym zapleczu intelektualnym państwa. Przecież nad całością czuwa armia złożona z dokładnie stu dwudziestu ministrów i wiceministrów, co oznacza, że na każdy metr kwadratowy rządowego gabinetu przypada co najmniej kilku wybitnych ekspertów od machania różdżkami i pilnowania, żeby wskaźniki gospodarcze szybowały wyłącznie w górę. Przy tak gigantycznej liczbie ministrów żaden problem nie ma prawa pozostać nierozwiązany, a obywatel może czuć się bezpiecznie otoczony ministerialną troską z każdej możliwej strony.

​I kiedy człowiek już niemal uwierzy, że ten bajkowy porządek rzeczy zagości na stałe, a państwo dobrobytu rozkwitnie w pełni, nagle z głośnym, bezdusznym trzaskiem odzywa się budzik na szafce nocnej. Rozpoczyna się środowy poranek. Za oknem szarzeje typowy, chłodny świt środka tygodnia, rzeczywistość boleśnie przypomina o czynszu, korkach i realnych cenach na stacjach, a po stu dwudziestu ministrach i czarodziejskiej różdżce pozostaje jedynie słodko-gorzki uśmiech na twarzy. Pozostaje tylko czekać na kolejną noc i kolejną rundę ministerialnych cudów.

@NieoPolityce