STANOWISKO

Polskiego Lobby Przemysłowego im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w sprawie planowanego budżetu MON na rok 2001 i zamówień w pobldm przemyśle obronnym.

1. Polskie Lobby Przemysłowe im. Eugeniusza Kwiatkowskiego wyraża wielkie zaniepokojenie planowaną przez rząd wysokością i strukturą budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej na rok przyszły. Ujawnione propozycje oznaczają, że nie zostanie dotrzymana złożona w maju br. przez rząd obietnica, iż budżet MON w najbliższych latach będzie utrzymywany na poziomie co najmniej 2,1 %. PKB. Faktycznie planuje się budżet znacznie niższy aniżeli budżet z roku bieżącego. Co więcej, jeśli średnioroczna inflacja w roku przyszłym będzie wyższa od planowanej, co w ostatnich latach jest regułą, wówczas udział budżetu MON w PKB ukształtuje się poniżej zakładanego przez rząd wskaźnika 1,87%. Potwierdza to tendencję widoczną od kilku lat, że ciągle maleje udział wydatków MON w Produkcje Krajowym Brutto.

2. Przy takiej wysokości budżetu, jaka jest zakładana na rok 2001, pogłębi się zarysowujący się od pewnego czasu podział polskiej armii na lepszą część A - współdziałającą z NATO i gorszą B - której pieniądze są zabierane.

Obniżenie nakładów na nasze Siły Zbrojne jeszcze bardziej pogorszy ich stan techniczny i zmniejszy możliwości szkolenia. Nie będzie też szans na uzupełnienie krytycznie niskich zapasów środków bojowych i materiałowych, a jednocześnie spadnie realny poziom dochodów żołnierzy zawodowych. Konsekwencją tego wszystkiego będzie dalsze obniżenie gotowości bojowej Wojska Polskiego, a także znaczne obniżenie poziomu zamówień w znajdującym się w krytycznej sytuacji polskim przemyśle obronnym i ograniczenie prac remontowych w Wojskowych Zakładach Remontowych oraz zaniechanie wielu prac badawczo - rozwojowych. W ten sposób Polska może stać się jednym rozwiniętym cywilizacyjnie krajem, który nie będzie dysponował własnym zapleczem produkcyjno - badawczym sfery obronnej.

3. Budżet na rok 2001 ma objąć pierwszy rok realizacji przygotowywanego właśnie 6-letniego Programu Rozwoju i Modernizacji Sił Zbrojnych RP. Przy planowanej wysokości budżetu MON i jego strukturze, w której stanowczo za mały jest udział wydatków majątkowych, nie będzie możliwe opracowanie tego Programu w sposób dający polskiej obronności perspektywy rozwoju choćby w dalszej przyszłości. Nieporozumieniem jest pomysł przyjęcia Programu jedynie jako uchwały Rady Ministrów. Polskie Lobby Przemysłowe stanowczo domaga się, aby 6-łetni Program Rozwoju i Modernizacji Sił Zbrojnych RP został przyjęty przez Parlament w formie ustawy. Tylko wtedy zapewnione będzie finansowanie Programu w całym okresie jego obowiązywania.

4. Zdaniem Polskiego Lobby Przemysłowego, niezbędne jest terminowe dokończenie wcześniej rozpoczętych programów produkcji i budowy nowych systemów uzbrojenia dla poszczególnych rodzajów sił zbrojnych. Przede wszystkim niezbędne jest określenie jasnej hierarchii ważności programów i przedsięwzięć modernizacyjnych i preferowanie tych z nich, które mają charakter przyszłościowy i zgodne są z celami i priorytetami określonymi w Strategii Obronności RP. Konieczne są konkretne i ostateczne decyzje w sprawie modernizacji i wyposażenia polskiego lotnictwa wojskowego w samoloty bojowe, a wojsk lądowych w śmigłowce uderzeniowe i kołowe transportery opancerzone.

5. Jednym z priorytetów powinien być jedyny realizowany Strategiczny Program Rządowy, dotyczący nowych technologii obrony przeciwlotniczej, którego problemy sygnalizowaliśmy już w roku ubiegłym. Nie znajduje on odpowiedniego poparcia na szczeblach ministerialnych, pomimo że w zakresie zaplanowanych prac osiągnięto duży postęp, czego dowodem były niedawno przeprowadzone strzelania na poligonie w Wieku Morskim. Brakuje woli politycznej do tego, aby przekształcić go w trybie pilnym w program wieloletni, co zapewniałoby jego finansowanie z wielu źródeł np. z KBN. Zmniejszenie wydatków majątkowych w Wojskach Lądowych o ponad 40% stawia pod znakiem zapytania możliwości realizacji tego programu i może doprowadzić do scenariusza podobnego do SPR "Huzar".

6. Realizacja przyjętych i zaplanowanych programów modernizacyjnych wymaga dodatkowych środków, a będzie to możliwe, gdy zostanie zwiększona projektowana wielkość budżetu MON. Jednocześnie konsekwentnie powinna być przestrzegana zasada, że wszystkie oszczędności budżetowe będące następstwem przeprowadzanej redukcji armii, powinny być w pierwszym rzędzie przeznaczone na modernizację techniczną naszych Sił Zbrojnych. Również środki ze sprzedaży zbędnych nieruchomości należy bezwzględnie przeznaczyć na techniczną modernizację.

7. Polskie Lobby Przemysłowe domaga się, aby rozpoczynająca się prywatyzacja polskiego przemysłu obronnego uwzględniała cele określone w Strategii Obronności RP i 6-letnim Programie Rozwoju i Modernizacji Sił Zbrojnych RP, by była oparta na partnerstwie między przemysłem a wojskiem. Niedopuszczanie są tu działania podporządkowane wyłącznie interesom ekipy aktualnie sprawującej władzę i bieżącym interesom budżetu. Wszelkie decyzje prywatyzacyjne powinny być konsultowane z kierownictwami polskich przedsiębiorstw obronnych i działającymi w nich związkami zawodowymi i mieć na uwadze zapewnienie kontroli państwa nad głównymi elementami sektora polskiego przemysłu zbrojeniowego. Tak jak to jest we wszystkich cywilizowanych państwach świata.

Warszawa, październik 2000r.