|
Kolejne rządy tak ochoczo godziły się na dokonywanie tragicznych dla Polski w skut-kach transformacji systemowych i niszczenia polskiej gospodarki przez liberalne refor-my restrukturyzacyjne oraz pogarszania warunków życia i pracy milionów Polaków, bo liczyły, że Unia Europejska przyjmie Polskę do grona swych Państw członkowskich jeszcze przed upływem 10-letniego okresu stowarzyszeniowego, który został wyzna-czony przez Układ Europejski na lata 1994 2003. Proeuropejscy przywódcy rządzą-cych partii spodziewali się, że z tą chwilą Polska uzyska dostęp do ogromnych środków pomocowych Unii i że to ona zacznie naprawiać szkody, które spowodowała narzucając Polsce szkodliwe reformy i nierówną, a także nieuczciwą konkurencję gospodarczą oraz powodując powstanie w Polsce wielomilionowego bezrobocia i nędzy połowy społe-czeństwa. Powstające na skutek tak zorientowanej polityki niedobory budżetowe i społeczną "niepełnosprawność" oraz niewydolność całej sfery budżetowej kolejne rządy zgodnie usiłowały łatać wyprzedając za bezcen majątek narodowy i robiąc niedo-puszczalne oszczędności na tych wszystkich dziedzinach gospodarki i usługach, które miały decydujące znaczenie z punktu widzenia przyszłego rozwoju Polski. Zniszczone zostało górnictwo węgla kamiennego, przemysł stoczniowy i cała gospodarka morska, rolnictwo, przemysł elektroniczny, lotniczy, zbrojeniowy, hutniczy, cukrowy i prze-mysł lekki. Niszczone są nauka, budownictwo mieszkaniowe oraz kolej. Powstały ogromne zaniedbanie w budownictwie drogowym, wodnym i ochronie przyrody. W całym systemie społeczno-gospodarczym i politycznym państwa polskiego uruchomio-ny został proces zwany "efektem domina". Upadek kolejnych przedsiębiorstw i całych sektorów wywołuje upadek następnych, a bezrobocie i zmniejszająca się siła nabywcza społeczeństwa osłabia popyt wewnętrzny i zagraża bytowi coraz szerszym kręgom przedsiębiorców. Wydatków budżetowych dalej ciąć się już nie da, tak jak nie da się poprawić krążenia krwi w organizmie poprzez amputowanie dotkniętej niedokrwieniem głowy. Nie jest też żadnym lekarstwem na dłuższą metę zwiększenie deficytu budżeto-wego, bo w najbliższych latach nie będzie go z czego spłacić i nie "domknie" się bu-dżetu w każdym następnym roku. Pogarsza sytuację fakt, że w najbliższych latach wy-datki budżetowe muszą rosnąć, bo czeka nas spłata zaległych rekompensat i ogromne wydatki związane z dostosowaniem naszej armii do wymogów NATO i z rosnącymi wymaganiami międzynarodowymi dotyczącymi ochrony środowiska przyrodniczego. Rosnąć będą gwałtownie również koszty obsługi zadłużenia zagranicznego. Tym kosz-tom, przy kontynuowaniu dotychczasowej polityki społeczno-gospodarczej i zagranicz-nej sami nie mamy szans podołać. Przy tej polityce, jeśli nie wejdziemy do Unii z dniem 1 stycznia w roku 2003 r. na prawach pełnoprawnego członka, bez żadnych okre-sów przejściowych ze strony UE i przy zachowaniu przez nią dotychczasowych zasad polityki rolnej oraz zasad wspierania krajów słabiej rozwiniętych gospodarczo, to grozi nam prawdziwa katastrofa gospodarcza i protesty społeczne o skali porównywalnych do tych, które miały miejsce latach 1970, 1980 i 1988.
A prawdopodobieństwo takiego rozwoju sytuacji jest bardzo duże w związku z tym, co nasz Związek sygnalizuje w dramatycznych formach już od wielu lat: UNIA POLSKI NIE CHCE PRZYJĄĆ I SZUKA WSZELKICH PRETEKSTÓW ABY DO AKCESJI POLSKI NIE DOSZŁO, ALBO ŻEBY POTRZEB POLSKI W TYM ZAKRESIE NIE FINANSOWAĆ.
WZZ ,,Sierpień 80" popiera inicjatywy środowisk politycznych skupionych Ru-chu Społecznego Alternatywa, zmierzające do przyśpieszenia ogólnonarodowego refe-rendum w sprawie ewentualnego wejścia Polski do Unii Europejskiej.
|
|
Dokumenty
