Podobnie wyglądały sprawy:

- autorstwa dokonujących się w Polsce przemian,

- ekonomicznej i społecznej efektywności uczestnictwa Polski w światowych, a w szczególności – europejskich "megatrendach" rozwojowych (m.in.: globalizacja, integracja, neoliberalizacja, darwinizm społeczny i in.) z tzw. integracją europejską na czele,

- jakości budowanego nowego ustroju, poszczególnych wprowadzanych zmian sys-temowych i programów restrukturyzacyjnych,

- sprawności i efektywności realizujących tę budowę partii politycznych oraz organi-zacji związkowych,

- stanu społeczeństwa polskiego oraz stopnia jego przygotowania do korzystania z dobrodziejstw, jakie przyniosła mu demokracja i rozwój postępu techniczno-informatycznego.

Na podstawie własnych doświadczeń uzyskanych w toku realizacji zadań statutowych Związku i analiz przeprowadzonych przez niezależnych ekspertów oraz polityków Ru-chu Społecznego ALTERNATYWA, z którymi Związek współpracuje –stwierdzają, że na skutek realizowanych od połowy lat 80’ przez wszystkie kolejne rządy narzuconych Polsce przez Unię Europejską i różne międzynarodowe organizacje oraz formalne i nie-formalne grupy interesów i nacisku – transformacji systemowych i tzw. reform oraz procesów restrukturyzacyjnych – Polska w ostatnich latach weszła w jeden z najbar-dziej przełomowych, a zarazem najbardziej dramatycznych w swojej historii, okresów, w którym Wolny Związek Zawodowy Sierpień 80 odgrywa wyjątkową rolę i ma do spełnienia zupełnie szczególną misję

Charakterystyczne cechy tego okresu, to:

1. Podporządkowanie całego rozwoju społeczno-gospodarczego i politycznego Polski – uzyskaniu przez nią pełnoprawnego członkostwa w Unii Europejskiej i NATO, co jest równoznaczne z rezygnacją z pełnej niepodległości i suwerenności i stawianiem interesów Unii oraz jej państw członkowskich ponad narodowe i interesy Narodu i Państwa Polskiego. U podłoża tej decyzji leżało przekonanie, że Polska w globali-zującym się świecie, po ponad czterdziestoletnim okresie panowania systemu "real-nego" socjalizmu, przy ogromnym zadłużeniu zagranicznym i braku własnych ka-pitałów – nie ma szans na uzdrowienie swojej gospodarki, nadrobienie zapóźnień technologicznych i cywilizacyjnych oraz na dalszy, pomyślny rozwój w ramach sa-modzielnego, w pełni niepodległego i suwerennego bytu państwowego. Rację mają ci politycy, którzy od początku narodzin III Rzeczypospolitej Polskiej twierdzili, iż zarówno komunistyczne, jak i solidarnościowe elity polityczne, przeżarte duchem socjalistycznego internacjonalizmu i bezideowego kosmopolityzmu, traktowały Pol-skę jako jedną wielką masę upadłościową, a siebie jako syndyka tej masy, który jak najszybciej powinien ją sprzedać, z możliwie największą osobistą korzyścią dla sie-bie.

2. Oddanie w ręce Unii Europejskiej oraz innych międzynarodowych organizacji fi-nansowych i gospodarczych programowania polskiej strategii rozwoju społeczno-gospodarczego i politycznego, z przyznaniem im immunitetów dyplomatycznych i prawa do eksterytorialności ich placówek włącznie.

3. Uznanie wyższości prawa międzynarodowego nad prawem krajowym i zobowiąza-nie się polskiego parlamentu do dostosowywania polskiego ustawodawstwa do ustawodawstwa unijnego, na kształtowanie się którego Polska nie ma żadnego wpływu, a ustawodawstwo to nie odpowiada ani polskim warunkom, ani potrzebom, ani wreszcie naszym możliwościom realizacyjnym. Prawo to jednostronnie uprzy-wilejowuje podmioty gospodarcze i obywateli UE, wystawiając Polskę na nierówną i nieuczciwą konkurencję z ich strony.

4. Zawarcie przez rząd polski, niezgodnie z Konstytucją, szeregu niekorzystnych dla Polski umów międzynarodowych, w których rozstrzyganie sporów między Polską a jej zagranicznymi kontrahentami oddane zostało w ręce międzynarodowych trybu-nałów, w których decydujący głos mają przedstawiciele państw i kapitału nieprzy-jaznego Polsce.

5. Zastępowanie demokracji opartej na trójpodziale władzy sprawowanej przez Naród – neoliberalnym totalitaryzmem, w którym państwo staje się demokratyczną atrapą rzeczywistej, totalitarnej "pięciowładzy" (władza ustawodawcza, wykonawcza, są-downicza, kapitałowa, informacyjna) krajowych i międzynarodowych grup intere-sów o wyraźnie mafijnym charakterze, którym państwo ma za zadanie wydać na łup tych obywateli, którzy nie dysponują wielkimi kapitałami lub nie posiadają dużych gospodarstw rolnych. Szczególne znaczenie ma tu ograniczenie władzy ustawodaw-czej na rzecz wykonawczej, z utworzeniem suwerennej władzy kapitału w postaci niezależnego od Sejmu i rządu Narodowego Banku Polskiego oraz Rady Polityki Pieniężnej, bez ustawowego obowiązku wspierania rozwoju gospodarki narodowej.

6. Doktrynalnie pojmowane tworzenie przez rządzące elity tzw. klasy średniej, a w gruncie rzeczy grupy ludzi bardzo bogatych, zdolnych do stworzenia mafijnej oli-garchii finansowo-informacyjnej, rozumianej jako forma rządów sprawowanych – niekoniecznie formalnie – przez nielicznych ludzi dysponujących ogromnymi ka-pitałami oraz mediami i ośrodkami opiniotwórczym, a także decydującymi o roz-dziale najbardziej atrakcyjnych, newralgicznych z punktu widzenia ekonomicznego i politycznego, stanowisk. Temu celowi służyły bezkarnie lansowane hasła w ro-dzaju: "własność społeczna (i państwowa) jest własnością niczyją", "przedsiębior-stwo może dobrze funkcjonować, jeśli ma prawdziwego, tj. prywatnego właściciela, który w jego działalność angażuje własne pieniądze i "pierwszy milion musi być ukradziony". Ta ostatnia, najważniejsza maksyma, znalazła swoją prawną podbu-dowę w formie przepisów prawnych umożliwiających uwłaszczanie się najpierw starej, a później także nowej, pookrągłostołowej nomenklatury. Tylko jej zachłan-ność, nie pozwoliła na uczciwą i społecznie akceptowalną reprywatyzację oraz po-wszechne uwłaszczenie obywateli, którzy swoim niewyobrażalnie wielkim wysił-kiem, a także odbieranymi im przez rządy komunistyczne pieniędzmi – stworzyli wielki majątek, formalnie będący własnością społeczną, a więc wspólną własnością całego Narodu. Jego doktrynalnie traktowana prywatyzacja, szczególnie zaś pry-watyzacja kapitałowa z udziałem kapitału zagranicznego, była sprzeczna z obowią-zującą do roku 1997 Konstytucją. Liczne zmiany, jakie zostały w niej dokonane w latach 1989 – 1996, w celu wyeliminowania przepisów sprzecznych z nowym, de-mokratycznym ustrojem, nie objęły artykułu 91, który brzmiał: "Każdy obywatel Rzeczypospolitej Polskiej obowiązany jest strzec własności społecznej i umacniać ją jako niewzruszoną podstawę rozwoju Państwa, źródło bogactwa i siły Ojczyzny."

7. Osłabianie władzy państwowej przez tworzenie wieloszczeblowej władzy samorzą-du terytorialnego i gospodarczego, a także przez ograniczanie regulacyjnych, opie-kuńczych i obronnych funkcji państwa. Dokonywało się to z jednej strony przez od-powiednie zapisy ustawowe, a z drugiej przez prywatyzację majątku państwowego (i tym samym pozbawianie państwa własnych pozapodatkowych źródeł dochodów) oraz agend zajmujących się realizowaniem strategii i polityki państwa. Nadanie województwom charakteru autonomicznych regionów z prawem do utrzymywania przez nie samodzielnych stosunków z obcymi państwami (eroregiony i zagraniczne przedstawicielstwa) stwarza niebezpieczeństwo integrowania się zachodnich woje-wództw z Unią Europejską, a dokładniej mówiąc z Niemcami – na własną rękę.

8. Osobny problem stanowią w tym względzie działania niektórych środowisk nie-mieckich i żydowskich mające na celu wykorzystanie prawa międzynarodowego do oskarżenia Polaków o zbrodnie wojenne i przeciwko ludzkości, czyniąc ich odpo-wiedzialnymi jako naród za negatywne dla siebie konsekwencje zbrodni przez nich samych uczynionych, w części za wiedzą i zgodą "Wielkiej Trójki", z niewyobra-żalnie wielkimi stratami i cierpieniami Polaków. Niemieccy tzw. "wypędzeni" oskarżają nas o sprzeczne z międzynarodowym prawem wysiedlenie Niemców z za-chodnich ziem Polski i za utracone w związku z tym prywatne ich mienie, co we-dług nich było sprzeczne z międzynarodowymi konwencjami. W związku z tym domagają się od rządu polskiego przyznania im prawa powrotu do swoich dawnych miejsc zamieszkania w Polsce i do zwrotu utraconych na skutek tego nieruchomości i/lub wypłacenia odpowiednich odszkodowań. Podobne roszczenia wysuwają Żydzi. Ci oskarżają Polaków o udział w holokauście i zagarnięcie ich mienia, zarówno te-go, którego wcześniej pozbawili ich Niemcy, jak i tego, które później zostało prze-jęte przez PRL. Również tym oskarżeniom towarzyszą żądania reprywatyzacyjne i/lub odszkodowawcze, połączone z działaniami noszącymi znamiona ekonomicz-no-politycznego szantażu międzynarodowego. W obu przypadkach wysuwane pod adresem Polski i Polaków bezzasadne oskarżenia i roszczenia nie tylko rzucają cień na dobre imię państwa i narodu Polskiego, ale stwarzają bardzo poważne zagrożenia polityczne i ekonomiczne. Niemcy zapominają, że to oni, jako naród rozpętali pierwszą we współczesnym świecie wojnę totalną, skierowaną nie tylko przeciwko innym państwom, ale także narodom i obliczoną na biologiczne wyniszczenie tych narodów. Natomiast Żydzi zapominają, że to ich rodacy mieli znaczący udział we władzach komunistycznych, których szkodliwe dla narodu polskiego działania do-tknęły także i ich współbraci zamieszkałych na terenie Polski i posiadających swoje majętności na jej terytorium. Te wszystkie niesłuszne oskarżenia nie znajdują od-powiedniego odporu ze strony obecnych władz polskich i najbardziej wpływowych dotąd ugrupowań politycznych.

9. Programowe zmniejszanie procentowego udziału finansów publicznych w Krajo-wym produkcie brutto, do którego od 1994 r. wlicza się także dochody tzw "szarej strefy", przy równoczesnym, ustawowym, ograniczaniu możliwości udzielania przez państwo przedsiębiorstwom i regionom pomocy publicznej.

10. Programowe osłabianie polskiej gospodarki przez niszczenie, kosztem ogromnych nakładów budżetowych i pożyczek zagranicznych, strategicznych i najbardziej konkurencyjnych dla zagranicy sektorów, warunkujących zachowanie bezpieczeń-stwa ekonomicznego, żywnościowego, energetycznego i obronnego, a tym samym i rzeczywistej, realnej suwerenności narodu i państwa. Tu na pierwszych miejscach wymienić należy doprowadzanie do bankructwa i/lub ograniczanie zdolności pro-dukcyjnych oraz zmniejszanie eksportu i stanów zatrudnienia takich sektorów jak: górnictwo i energetyka, hutnictwo, przemysł zbrojeniowy, rolnictwo, nauka, szkol-nictwo, służba zdrowia i wojsko. Instrumentami tej niszczycielskiej polityki są:

10.1. Doktrynalnie wprowadzana komercjalizacja i prywatyzacja państwowych podmiotów gospodarczych.

10.2. Poddawanie jednoosobowych spółek skarbu państwa i jednostek budżetowych o charakterze instytucji użyteczności publicznej – prawom rynku, przy równoczesnym narzucaniu im obowiązku realizowania zadań ekonomicznie nieopłacalnych lub przekraczających ich możliwości finansowe, bez odpowiednich dotacji.

10.3. Stosowanie zaniżonych cen urzędowych lub regulowanych, co czyni nawet najbardziej potencjalnie rentowne przedsiębiorstwa państwowe i budżetowe bankrutami, a handel ich długami umożliwia spekulantom zagranicznym przejmowanie tych jednostek za drobną część ich rzeczywistej wartości.

10.4. Utrzymywanie horrendalnie wysokich stóp procentowych, co podraża kredyt i stwarza kapitałom spekulacyjnym, w szczególności zagranicznym, możliwość uzyskiwania w Polsce z lokat kapitałowych w złotówkach, bez inwestycji, krociowych zysków i wyprowadzanie tych zysków za granicę.

10.5. Sztuczne zawyżanie kursu złotego, co sprzyja importowi, a zmniejsza opłacalność eksportu.

10.6. Lokowanie rezerw dewizowych na bardzo niski procent w papierach wartościowych obcych rządów lub w bankach zagranicznych, przy równoczesnym odmawianiu udzielania przez NBP nisko oprocentowanych pożyczek nominowanych w walutach zagranicznych polskim podmiotom gospodarczym (np. górnictwu węgla kamiennego) i rządowi polskiemu.

10.7. Prywatyzacja polskich banków z udziałem strategicznych inwestorów zagranicznych, co umożliwia zagranicznym grupom interesów wywieranie niekorzystnego dla polskiej gospodarki wpływu na wielkość i kierunki inwestowania.

10.8. Opieranie rozwoju kraju na inwestycyjnym kapitale zagranicznym, który jest droższy niż pożyczki zagraniczne, ponieważ polska gospodarka i polscy pra-cownicy, oprócz wysokiej stopy zwrotu zainwestowanych w naszym kraju ka-pitałów muszą zapewnić jeszcze zagranicznemu inwestorowi bardzo wysokie zyski, które następnie zostają wytransferowane za granicę. Zagraniczne inwe-stycje z reguły pociągają też za sobą zwiększenie importu.

10.9. Programowe zastępowanie taniego krajowego węgla kamiennego dużo droższym, importowanym głównie z Rosji gazem ziemnym i również importowanymi z różnych krajów, stale drożejącymi paliwami płynnymi,

10.10. Zastępowanie przyjaznego środowisku i opartego na krajowej energii elektrycznej transportu kolejowego – szkodliwym ekologicznie i opartym na importowanych paliwach transportem samochodowym

10.11. Stawianie na wzrost eksportu, jako głównego czynnika wzrostu gospo-darczego, zamiast intensyfikowania rozwoju rynku wewnętrznego w oparciu o wzrost popytu zwiększanego przez rosnącą siłę nabywczą polskiego społeczeń-stwa i polskich przedsiębiorstw oraz gospodarstw rolnych.

10.12. Obniżanie podatków dochodowych dla najbogatszych oraz dla osób prawnych nie tworzących miejsc pracy oraz obciążanie całej ludności bardzo wysokim podatkiem od towarów i usług powszechnego użytku

11. Zastępowanie tradycyjnej wspólnoty narodowej, zintegrowanej na bazie wspólnych narodowych wartości, norm społecznych i interesów oraz więzów solidarności, wy-nikających z akceptowanej wspólnej historii i świadomości wspólnoty losu – otwartym na świat, internacjonalistycznym lub kosmopolitycznym, społeczeństwem obywatelskim, będącym zbiorem egoistycznych, nienasyconych jednostek, walczą-cych równocześnie z sobą o byt i najlepsze miejsce pod słońcem. Szczególny zamęt pojęciowy wprowadziło tu utożsamienie przez Konstytucję ogółu obywateli z naro-dem, przy równoczesnym utrzymaniu pojęcia mniejszości narodowych i ich "pozy-tywnej dyskryminacji" (np. nie stosowanie 5%-go progu w wyborach parlamentar-nych). To właśnie w związku z niejasnym rozróżnieniem pojęcia narodowości i obywatelstwa, problemem nie do rozwiązania okazał się problem podwójnego oby-watelstwa.

12. Zastępowanie tradycyjnego humanitarnego systemu ogólnoludzkich wartości za-wartego w postanowieniach Karty Narodów Zjednoczonych, Powszechnej Deklara-cji Praw Człowieka, Międzynarodowym Pakcie Praw Gospodarczych, Socjalnych, Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych oraz konwencjach Międzynarodowej Organizacji Pracy – ideologią neoliberalną opartą na kulcie pie-niądza i zimnego rachunku ekonomicznego, jako narzędzi ludobójczego darwinizmu gospodarczego oraz społecznego. Do atrybutów tego ostatniego należą.

12.1 – podniesienie pieniądza i maksymalizacji zysków do rangi najwyższej warto-ści i podporządkowanie polityki społeczno-gospodarczej państwa rachunkowi eko-nomicznemu, eliminując instytucje "użyteczności publicznej",:

12.2. – zastępowanie we wszystkich dziedzinach wytwórczości pracy ludzi – pracą maszyn, robotów i komputerów,

12.3 – tworzenie podstaw prawnych do pozbawianie pracy, środków do życia, da-chu nad głową i opieki zdrowotnej, a tym samym i szans na przeżycie – ludności słabszej ekonomicznie, uznanej przez kapitalistycznych menedżerów i polityków za ludność zbędną,

12.4 – komercjalizację i prywatyzację obowiązkowych ubezpieczeń społecznych z ustawowym zmuszaniem obywateli do przekazywania swoich składek ubezpiecze-niowych w ręce finansowych spekulantów, którzy nie dość, że obracając pozyska-nymi w ten sposób pieniędzmi uzyskują szansę wysokich zarobków, to jeszcze każą sobie za ten "trud" składkowiczom płacić.

12.5 – ograniczanie faktycznego zakresu bezpłatnej edukacji i opieki zdrowotnej,

12.6– ogłupianie, zniewalanie i upodlanie ludzi za pomocą sprzedajnych polityków, działaczy związkowych, mediów oraz instytucji naukowych i opiniotwórczych pre-destynowanych do sprawowania "rządów dusz", a sprzeniewierzających się swoje-mu posłannictwu przez promowanie neoliberalizmu i jego "kapłanów" oraz wier-nych wyznawców – przy pomocy fałszywej wiedzy, terroru lub szantażu psycholo-gicznego, wulgarnego szarlataństwa lub wyrafinowanej sofistyką i psychodelicznej socjotechniki,

12.7 – tworzenie liberalnego, niemoralnego, prawa nie odpowiadającego polskim warunkom, preferującego przestępców i ludzi uzyskujących korzyści majątkowe nieuzasadnione własnym wkładem pracy lub wkładem kapitałowym – cudzym kosztem, z działalności społecznie nieużytecznej lub wręcz szkodliwej (legalne rek-etierstwo),

12.8 – nadanie wyborom parlamentarnym charakteru upodabniającego je do walki sumo, w której zarówno zakreślenie kręgu wyznaczającego miejsce walk wybor-czych, jak też kwalifikowanie "pełnoprawnych" zawodników, mających szanse na wzięcie udziału w liczących się pojedynkach – należy do oszukańczych komercyj-nych ośrodków badania opinii publicznej i mediów,

12.9 – tendencje do – jeśli nie całkowitego wyeliminowania, to przynajmniej – za-sadniczego osłabienia i obezwładnienia związków zawodowych przez wprowadza-nie podziałów na związki reprezentatywne i niereprezentatywne; zmiany w kodeksie pracy, lansowanie koncepcji przekształcenia związków zawodowych w stowarzy-szenia lub w "bezzębne" społeczne rady zakładowe, jak to przewidywał nie zreali-zowany jeszcze Kodeks Stosunków Pracy. Inne metody prowadzące do w/w celów, to nie konsultowanie ze związkami aktów prawnych o podstawowym znaczeniu dla kształtowania się najszerzej rozumianych warunków pracy (łącznie z partycypacją w zarządzaniu) i dochodów z pracy, ubezpieczeń społecznych oraz wielkości za-trudnienia i jakości życia zarówno samych pracowników najemnych, jak i ich ro-dzin, a także ostra kampania antyzwiązkowa prowadzone przez media i sprzedaj-nych naukowców. Szczególnie ostro zwalczany jest nasz Związek zarówno przez wysuwane pod jego adresem oszczerstwa, jak i przez przemilczanie jego pozytyw-nych osiągnięć

Tych wszystkich czynników determinujących rozwój sytuacji społeczno-gospodarczej i politycznej Kraju nie da się właściwie zrozumieć i ocenić, jeśli nie weźmie się pod uwagę dodatkowo co najmniej dwóch okoliczności ogólniejszej natury:

1. Świat wszedł w kryzysowy etap rozwoju, który cechuje z jednej strony permanentna rewolucja naukowo-techniczna, bezprecedensowe tempo rozwoju gospodarczego i rozpasanej, wyuzdanej konsumpcji bogatszych warstw krajów najwyżej rozwinię-tych oraz eksplozji demograficznej w krajach o niższym poziomie rozwoju społecz-no-gospodarczego, a z drugiej strony – postępującej degradacji środowiska przyrod-niczego i wyczerpywania się podstawowych surowców przemysłowych oraz dóbr zwanych dotychczas wolnymi, takich jak np. woda i tlen.

2. W tych warunkach globalizacja gospodarcza świata i ponadpaństwowa integracja oparte na zasadach neoliberalnego kapitalizmu stanowią nowoczeną wersję dawne-go imperializmu i kolonializmu, którego celem jest nie tylko poszerzania "prze-strzeni życiowej" krajów najbogatszych, ale także eksterminacja ludności słabszej ekonomicznie.